Kazanie: Islam Prawdziwy I Fasadowy 01.02.2019

Drodzy wierni!

Islam nie składa się tylko i wyłącznie z fasady i robienia wrażenia oraz garści formalizmu. Przeciwnie, islam to sprawa serca. Innymi słowy zasadniczą sprawą jest, obok formy, naszej religii duch i znaczenie. Dlatego też Boży Posłaniec (pokój niech będzie z Nim) zwraca na naszą uwagę na tę prawdę słowami اللهَ لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَلٰكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ – „Wielki Bóg nie patrzy na wasz wygląd i majątek, nie po nich ocenia waszą wartość. Patrzy raczej na wasze serca i na serdeczność waszych zachowań, i na ich podstawie wydaje osąd”.

Patrząc na sprawę z tej perspektywy widzimy, że istnieją w świecie islamu ludzie, których wszędzie widać i którzy dumnie opowiadają o tym, jak to islam reprezentują, a którzy w rzeczywistości są w oczach Boga warci mniej, niż wiecheć trawy. O tak, choćby nawet na tym świecie błyszczeli w pierwszym szeregu osób mówiących w imieniu islamu, to w przyszłym czeka ich płacz i zgrzytanie zębów. Z drugiej strony są też ludzie zawsze pozostający na drugim planie, których na tym świecie zupełnie się nie szanuje, a którzy w kontekście życia duchowego mogą równać się ze świętymi, błogosławionymi, ludźmi miłymi Bogu i aniołami. Z tego względu zobaczymy, że w życiu przyszłym z ostatnich staną się pierwszymi. Dlatego też ocenianie innych na podstawie zewnętrznego wyglądu, słów, które wypowiadają, fasady i tego co nam prezentują, może nie doprowadzić nas do celnych wniosków. Boży Posłaniec, zwracając uwagę na tę prawdę, naucza nas w błogosławionym hadisie tak: رُبَّ أَشْعَثَ مَدْفُوعٍ بِالْأَبْوَابِ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللهِ لَأَبَرَّهُ „Bywają ludzie mający włosy w nieładzie, których (ze względu na to, iż się ich nie poważa) przegania się spod wszystkich drzwi, gdy tymczasem gdyby złożyli  dotyczącą dowolnej sprawy przysięgę, Bóg nigdy nie dopuściłby, aby wyszli na kłamców”.

Nie należy zapominać, że Bóg (cześć Mu i chwała) wydaje osąd w sprawie ludzi na podstawie ich przymiotów. Na przykład wierność, delikatność względem cudzej czci i honoru, życie pełne cnót i skromności, nie pożądanie cudzej własności, przekuwanie w czyn zasad dotyczących wzajemnej pomocy, walka z lenistwem, wydajne organizowanie sobie czasu, pełne wykorzystywanie swoich możliwości, dążenie do wiedzy i przetrząsanie świata w poszukiwaniu prawdy to wszystko cechy osoby wierzącej, odnoszące się już to do praw rządzących światem, już to do nakazów religijnych. Kto te cechy posiada, tego Bóg obdarzy pomyślnością. Kto ich nie posiada, ten poniesie karę zarówno w życiu tym, jak i przyszłym. Tak, nawet jeśli jakiś człowiek mówi, że jest wierzący oraz wszem i wobec rozgłasza jakim jest wspaniałym muzułmaninem, jednak z drugiej strony nie robi nic, prócz leniwego siedzenia w fotelu, do swojego lenistwa dodaje plotki, oszczerstwa i kalumnie a nadto kieruje się tylko i wyłącznie swoimi zachciankami myśląc i mówiąc źle o innych muzułmanach, to znaczy że wiedzie życie, które można nazwać tylko pogańskim.

Osoba z takim nastawieniem nie powinna być z muzułmaninem mylona. Nie należy zapominać, że to wnętrze i dusza czynią prawdziwego muzułmanina. Nie może on zaniedbywać bożych nakazów ani zapominać o życzliwości. Wszelkie jego poczynania i decyzje powinny trwać w łączności bożą łaską, a każdy jego krok musi być na kierowany na wypełnianie woli Boga.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir