Wspólne Życie 21.09.2018

Drodzy bracia i siostry!
Wielki Bóg, który stworzył świat z nicości, powołał do istnienia człowieka jako mężczyznę i kobietę, obdarzył go bogactwem światopoglądów oraz zapewnił mu możliwość panowania nad światem w ramach wielorakich grup językowych, ras i narodów, zrobił to wszystko w bardzo ważnym celu. Cel ten wyjaśnia nam w wersecie, który odczytaliśmy na początku naszych rozważań:
“O ludzkości! Stworzyliśmy cię z mężczyzny i niewiasty, i uczyniliśmy z ciebie plemiona i grupy, abyście się wzajemnie znali. Zaprawdę najbardziej czcigodnym wśród was w oczach Allaha jest ten, kto wśród was jest najbardziej sprawiedliwy. Zaiste, Allah jest Wszechwiedzący, Wszechświadomy”.

etnicznych czy światopNo dobrze, ale czemu Bóg stworzył nas jako różne grupy, byśmy się „wzajemnie znali”? W gruncie rzeczy wskazuje to na pojęcie „obcego” w Islamie. Tyle, że celem nie jest tu dzielenie ludzi, lecz dbałość o różne tożsamości i umiejętność życia razem. Bez względu na to, jak wielkie są różnice wynikłe z języka, rasy, struktur oglądu, należy wykorzystywać je jako szansę na poznanie „obcego”, zbliżenie się do niego oraz integrację!

Kochani bracia i siostry!
Islam, przedstawiając zasady prawne i moralne, pozwalające na życie w zgodzie i przezwyciężenie różnic, zawsze głosił przesłanie jedności i tworzenia wspólnoty. Święty Koran zwraca uwagę na to, że różnice między ludźmi są wyrazem potęgi Boga oraz stanowią część próby, przez jaką przechodzimy, jako jego słudzy. Tak, bardzo mocno się między sobą różnimy pod względem przynależności narodowej, sytuacji społecznej, poglądów politycznych i pochodzenia kulturowego. Różnice te tworzą naszą tożsamość. Na ich podstawie jesteśmy poznawani i rozpoznawani przez innych. Jednak Koran zabrania wykorzystywać tożsamość w celu budowania poczucia własnej wyższości. Wiąże naszą wartość nie z przyrodzoną nam tożsamością, ale z humanitarnymi i moralnymi wartościami, do których dochodzimy dzięki swoim własnym staraniom.

Drodzy wierni!
Żywot naszego ukochanego Proroka (pokój z nim) pełen jest ujmujących za serce przykładów tego, czym jest kultura życia z innymi. W tym kontekście najważniejszym punktem odniesienia jest dla nas niesamowity przykład braterstwa, w jakim żyli w Medynie po hidżrze towarzysze Proroka, którzy uciekli z Mekki oraz ci, którzy z Medyny pochodzili. Jak wiecie, podczas pożegnalnej pielgrzymki, Prorok zadał swoim towarzyszom serię pytań. Następnie zaś udzielił im następującej rady: „Nie miejcie wątpliwości, że nie macie prawa nastawać nawzajem na swoje życie, dobytek, cześć, honor oraz godność. Kiedyś staniecie przed Panem i On rozliczy was z waszych uczynków.” W ten sposób błogosławiony Prorok w otwarty sposób oznajmił, że Bóg ma w swojej niezachwianej opiece pięć ludzkich spraw: religię, poglądy, pochodzenie, życie i dobytek.

Drodzy muzułmanie!
Zapewnienie jedności i zgody między ludźmi wymaga wysiłku i starań. Kto wie, czy nie najważniejszą sprawą jest w tym kontekście uznanie praw międzyludzkiego braterstwa? Jak wiecie, dbałość o naszą rodzinę, sąsiadów, współmałżonków, przyjaciół i całe nasze otoczenie oraz podtrzymywanie relacji z nimi jest w naszej religii podstawą moralności związanej z życiem społecznym.

W związku z tym, drodzy bracia i siostry, we wszystkich sprawach duchowych i materialnych, z jakimi mamy styczność, za podstawę przyjmijmy miłość! Zawsze kierujmy się poczuciem braterstwa. Nie odstępujmy od sprawiedliwości. Chrońmy się przed chorobami takimi jak samolubstwo, arogancja, pycha, zazdrość i nienawiść. Nie postrzegajmy siebie jako lepszych i uprzywilejowanych. Miejmy świadomość, jak wielka ciąży na nas odpowiedzialność. Nie bądźmy gruboskórni, surowi i szorstcy, niech podstawą naszego zachowania będzie wrażliwość. Trwajmy w pogoni nie za tym co złe, ale za tym co dobre. Nie skupiajmy się na ludzkich wadach i niedostatkach. Nikogo nie poniżajmy, nie traktujmy jako bezwartościowego i nikim nie gardźmy. Nie odwracajmy się plecami do członków społeczeństwa, w którym żyjemy, lecz szukajmy sposobów, by się z nimi integrować. Tak, byśmy wreszcie wypracowali kulturę życia razem!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir